Kennisbank

Langstlevende testament

In een langstlevende testament wordt geregeld dat partner en kinderen erven. De kinderen kunnen de erfenis echter in beginsel pas opeisen als beide ouders zijn overleden.

Heb je geen testament maar is wel sprake van geregistreerd partnerschap of huwelijk, dan erft je partner altijd van jou op grond van de wettelijke regeling. Kort gezegd houdt dat in dat de partner de beschikking houdt over alle spullen en de kinderen (als die er zijn) een niet-opeisbare vordering krijgen op de langstlevende partner voor dat deel dat zij van jou erven. Deze vordering is behoudens enkele uitzonderingen pas opeisbaar als beide ouders zijn overleden. Dit is de zogenaamde langstlevende regeling die standaard voor gehuwden en geregistreerd partners geldt.


In het geval van samenwonenden (niet gehuwd of geregistreerd partner) geldt de wettelijke regeling niet automatisch, terwijl dat vaak wel wenselijk is. Samenwoners hebben altijd een testament nodig om van elkaar te erven. 


De NuTestament-modellen sluiten aan bij de wettelijke regeling zoals die geldt voor gehuwden en geregistreerd partners. Op bepaalde punten wijkt NuTestament weer af van de wettelijke regeling of vult deze aan met waardevolle clausules die de erfgenamen veel voordeel kunnen opleveren (denk bijvoorbeeld aan voogdij, de AWBZ clausule en de mogelijkheid om een opvullegaat op te nemen). 


Er is geen standaard langstlevende testament, er zijn zeer veel variaties mogelijk, die alle voor een deel aansluiten bij de wettelijke regeling en afwijken op andere punten. Ook voor gehuwden of geregistreerd partners die wel beschermd worden door de wettelijke regeling, zijn er dan ook vaak belangrijke argumenten om toch een testament te nemen. Bijvoorbeeld om uitstel erfbelasting te regelen via een opvullegaat of besparen op zorgkosten met de AWBZ-clausule. Of om de voogdij en/of bewind te regelen. Ook als je uitsluiting van de koude kant wilt regelen, heb je een testament nodig. 

Back Naar woordenboek